Upozorenje:
Teći dio je uvijek čista komercijala. Makar jedna njegova polovina otpada na retrospekivni prikaz prvog ( http://www.sprdnja.com/teme/kultura/95 ) i drugog dijela (http://www.sprdnja.com/teme/kultura/139 ). Ali prelistajte...
Preporuka:
Ne čitati pri visokim temperaturama.
Zhavalnica:
Hvala vam svima!
Crnogorska vaseljena nije poput ostalih. Dobro je poznato da njen centralni dio, pored niza drugih galaksija koje su se borile za primat, i dalje zauzima Tuški put. Tuški put čine brojne zvijezde i zvjezdana jata. No, centralna zvijezda svakako je MI1, crveni džin, kojeg brojni savremeni naučnici, bez imalo straha od samopoltronizacije, definišu centrom vaskolike vasione. U tom smislu, naš univerzum moguće je ekvivalentirati jednom jedinom planetom, koja se okreće oko svog sunca* - MI1, te stadijume njegovog razvoja podijeliti u ere. Ovdje neće biti razmatrana kompletna istorija nastanka. Ovo je, ipak, samo istorija kratkog vremena.
Nama najznačajnija era razvoja crnogorske vaseljene, svakako je ova u kojoj se nalazimo – MIZOZOIK. Dalja klasifikacija tu eru dijeli na tri periode:
- Greda
- Bura
- Trijas
Greda obuhvata najraniji period nastanka vasione – sve od čuvenog tuturekanja** u potencijalnu jamu (vidi TOM1 - http://www.sprdnja.com/teme/kultura/95 ) pa do početka dinamičnijeg razvoja galaksije Tuški put. U doba Grede svi žbiri su bili jednaki. I bili su prilično zadovoljni. Širenjem vaseljene i parcijalizacijom Tuškog puta, majke svih galaksija, dolazi do stvaranja preduslova za diferencijaciju žbirova.
Vještački inkubiran nagli porast temperature tokom druge polovine devedesetih označava kraj Grede i početak Bure. Tokom rane Bure, usled haotičnog (gotovo unezvijerenog) kretanja žbirova i povećane entropije sistema nenavikolog na djelovanje više od jedne sile u datom trenutku, diferenciraju se dva osnovna tipa žbira – Mi-žbir (ili popularno “djukatron”) i Mo-žbir (iliti “bulator”). Đukatroni i bulatori (vidi TOM2 - http://www.sprdnja.com/teme/kultura/139 ) su u osnovi veoma slične čestice – imaju istu masu i isti spinski broj (1/2 – odnosno ako okrenete đukatron jednom dobićete bulatora, a ako ga okrenete još jednom vraća se u đukatron i obratno), ali različit polaritet. Obzirom da su nastali cijepanjem zejedničke pra-čestice - Velikog žbira, različit polaritet je lako shvatljiv, ali i poželjan. Bez ustezanja se može reći da on, zahvaljujući izuzerno jakim privlačnim silama koje indukuje medju žbirima, drži na okupu našu malu vaseljenu, ovakvom kakva je.
Poslednja faza MIZOZOIKA je Trijas. Dobio je naziv zbog uvećanja broja tipova žbirova sa dva na tri. Nova podvrsta, koja se nevješto pojavljuje neposredno pred kulminaciju Bure, zove se Me-žbir (ili popularno “medoptikon”)***. Za razliku od bulatora i djukatrona, medoptikon nema predefinisan polaritet. No, za divno čudo, izmedju njega i prethodno opisane dvije vrste korpuskula djeluju veoma jake odbojne sile. Medoptikon, makar prividno, ne reaguje na standardne pobude. Njiov razvoj formalno označava kraj filma “Park iz doba Bure”. Ostale korpuskule mrze medoptikone.
Izuzetno lagana trasfirmacija mi-mo-me žbirova iz jednog oblika u drugi, čini crnogorsku univerzum blago zakrivljenim. Isti fenomen dovodi i do pojave crvotočina u prostor-vrijeme kontinuumu. Te crvotočine povezuju vremenski udaljene krajeve naše vaseljenice, pa je veoma čest slučaj da se prosječni Neodokleat ili Ibersrbin, pri čistoj svijesti i zdravoj pameti, potpuno sažive sa Mojkovačkom, Kosovskom ili bitkom na Martinićima – ovdje i danas. Iste te crvotočine, nerijetko povezuju stanovnike ove vaseljene čak i sa imaginarnim svjetovima, pa slučajni prolaznik kroz naš svijet može biti prilično iznenadjen kada naidje na stanovnika, koji živi u Gorskom vijencu. Naravno, u Crnoj Gori ni sve crvotočine nisu iste. Primjera radi, mi-crvotočina omogućava prilično jasan pogled iz današnjice na periode od kasnih devedesetih na ovamo, dok mo-crvotočina povezuje period ranih devedesetih sa ranim Trijasom, preskačići poznu Buru, kao prevazidjenu. Me-crvotočina elegantno preskače diskretne elemente bliže istorije, tokom cijelog Mizozoika.
Marojeva hipoteza, zajedno sa teotijom mi-mo-me korpuskula i fenomenom prostor-vrijeme crvotočina navode na jednostavan zaključak da usljed brojnih kasapljenja, prekrajanja i prepodešavanja, istorija naše vaseljene može i ne mora biti prikladna, ali svakako jeste skraćena. Na koji način – zavisi samo od vrste žbira koji vam je dočarava kroz svoju crvotočinu. No, dok se ima na umu da vrijeme i pamćenje koje ono nosi, ne moraju uvijek dojahati do posmatrača na Marojevom talasu kroz mi/mo/me crvotočine, svaki strah je neopravdan. Iza svakog žbira dodje i foton.
The END
* sunce – Velika zvEzda istoka
** tuturekanje – od trpnog glagola “stuturekati se”
*** termin MEDOPTIKN prvi put se u naučnim raspravama pominje kroz komentare kolege Niotkuda - http://www.sprdnja.com/teme/kultura/139 , u kontekstu veoma sličnom gore navedenom
Always look at the bright side of the life - you can’t see in the dark!
